mgr Anna Frączkowska

Doświadczenie:

• Fundacja „Nagle Sami”,
• Stowarzyszenie „Niebieskiej Linia”,
• Powiślańska Fundacja Społeczna,
• Fundacja „Razem” 
• Oddział Dzienny dla Dzieci i Młodzieży (Fractal Concept),
• Instytut Psychiatrii i Neurologii (IPiN) – Klinika Psychiatrii Dzieci i Młodzieży (oddział całodobowy).
• Dom Empatii

Pracuję z dorosłymi, młodzieżą od 15 r.ż, konsultuję rodziny oraz pary. 

Jak pracuję?

Pomagam w bezpiecznej przestrzeni nazywać trudne uczucia. Towarzyszę w emocjonalnym zrozumieniu wewnętrznych przeżyć. W swojej pracy integruję dorobki różnych podejść terapeutycznych ale moje myślenie osadzone jest nurcie psychoterapii psychodynamicznej i systemowej. Lubię pracować z metaforą. Z  uważnością   i szacunkiem poznaję wewnętrzny świat przeżyć drugiej osoby. Każda opowiedziana historia ma dla mnie tę jedną, szczególną wartość i znaczenie. Wspieram w odkrywaniu wzorców relacji, w zrozumieniu “przymusu powtarzania”, w odkrywaniu stylów przywiązania. Towarzyszę w zmaganiu z poczuciem pustki, melancholią,  utratą poczucia sensu. Pomagam w sytuacjach zmiany, napięć i trudnych emocji.  Ciekawi mnie to, co nie zostało dotychczas nazwane. Pracuję w nurcie integratywno-systemowym.

Obszar pomocy

• Towarzyszę w sytuacjach kryzysowych, w żałobie, po stracie, zmianie, w depresji, w zaburzeniach lękowych
• Wzmacniam rodziców mierzących się z wyzwaniami spektrum neuroróżnorodności  u swoich dzieci, 
• Wzmacniam kobiety doświadczające trudu macierzyństwa (również macierzyństwa kobiet neuroróżnorodnych) 
• Towarzyszę  w procesie starzenia się – zmianą ról życiowych, samotnością i lękiem o przyszłość 
• Towarzyszę w zrozumieniu, wyrażaniu i regulowaniu emocji, nad poczuciem sensu, gdy pojawia się pustka lub wewnętrzne zagubienie 
• Pracuję z wzorcami wyniesionymi z dzieciństwa (w tym: DDA, DDD), towarzyszę w ich zmianie 
• Pracuję z zaburzeniami osobowości oraz trudnościami tożsamościowymi 
• Pomagam w zrozumieniu dolegliwości psychosomatycznych, odbudowywaniu uważnej, życzliwej relacji z własnym ciałem, tak aby stało się ono sprzymierzeńcem, a nie źródłem lęku czy dyskomfortu. 

Ukończyłam proces własnej psychoterapii, ponieważ głęboko wierzę, że jest to fundament odpowiedzialnej pracy z drugim człowiekiem. Jestem członkinią Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz Sekcji Naukowej Terapii Rodzin PTP. Swoją pracą poddaję superwizji.